سفارش تبلیغ
صبا

مهدی مشکات ـ شعرونظر

  

گاهی جواب بنده ی خود دیر می­دهد

بخت جوان به کام دل پیر می­دهد                   

 

گاهی بدون هیچ دلیل مشخصی

دنیا به بندگان خدا  گیر می­دهد

 

گاهی برای گم شدن ردّ پای خود

خود  کار  را حواله به تقدیر می دهد

 

یک عده را به حسرت یک لقمه نان اسیر

یک عده را شکم به شکم سیر می­دهد..

 

با این همه، اگر که صبوری کنیم ما

روزی جواب این همه تأخیر می­دهد

 

بعضی علف شدند و به روزی رسیده­ اند

اما درخت، بارِ خودش دیر می­دهد             1390/مهدی مشکات

 

****************************************************************

 

 


ارسال شده در توسط مهدی مشکات(بیاتی)

    درد ما فقر نیست؛ استبداد نیست؛ دردما، وتمام اولویت فعلی ما، «مبارزه با فساد واشرافی گری ست»؛ این چیزیه که انقلاب ما را مسخ، وملت ما را ناامید می کنه. دیدن این حقیقت، بیش ازاونکه بصیرت بخواد"بصر" می خواد.ببینید!


ارسال شده در توسط مهدی مشکات(بیاتی)

هر دیده که دیدم من، حیران تو بود آری

وقت است که مردم را باز آیی و نازاری

هر جا که سفر کردم، بر کعبه نظر کردم

دیدم همه سرگردان، بی هیچ میانْ داری

مُهرِ تو و خاجِ تو، تخت تو و تاجِ تو         

می بوید و می موید، نصرانی و انصاری

بلبل همه در چهچه،کای یوسفِ گل، از چه                           

برقع بشکن چون مه، در وقت خریداری

چشمان چو نرگس را، ابروی مهندَس را                  

در کارِ خرابان کن، با غمزه ی معماری

رَز خون جگر نوشد، در بادیه گل جوشد 

بر خیز و عرق افشان، زآن چهره ی  گلناری

جام می و خون دل، می جوشد از این مشکل:         

کای جان جهان پنهان، آن جام جهان   داری

بخراشم و بخروشم، با چنگ  هماغوشم    

نی فتنه دگر پوشم، زان طرّه ی طرّاری

در پرده نهان تا کی؟ بیدادِ گران تا کی؟  

تا کی بزنم زخمه، بر پرده ی تکراری؟

افسرده چمن بنگر، افسون زغن بنگر        

گلْ پیکر من بازآ، با لشگر پیکاری

 در خانقه و معبد، هر کس به کسی نازد

والله نمی ارزد جز دین تو دیناری

 

                                                1376 


ارسال شده در توسط مهدی مشکات(بیاتی)

 

آی قحطی زده ها! انسان ها!     یوسفی هست دراین زندان ها...

 

اشاره:

ازمهم ترین تفاوت های بنیادین تمدن موجود با تمدن موعود ، این است که :تمدن موجود ، تمدنی "بشری" وتک لایه انگار است .حال آن که تمدن موعودِ ادیان ،تمدنی "انسانی" بوده و همه ی سطوح وساحت های انسان را تربیت وتعالی می بخشد.  اکنون مثنوی "صبح انسان " نیز ناظر بر همین معنا بوده وشعر بشارت باری ست در برابر مثنوی"عصربد" که پیش ازین آوردیم

 

***

عصربد گرچه بَتَر خواهد شد

این سیه نامه، سحر خواهد شد

 

گرچه بد گفته  و بد می بینم

من به پایان بشر خوش بینم*

 

هرشبی صبح امیدی دارد

"عصربد" نیز نویدی دارد

 

بعدازین عصر که درخسران است

عهد ما عهدِ خودِ انسان  است

 

آی انسان که تورا گم کردیم!

ما به  تقویم توبرمی گردیم

 

عصرِ تاریخِ سفالی طی شد

نقش بر کوزه ی خالی طی شد

 

این تَنستان به هدف خواهد رفت

نه به فرجام علف خواهد رفت

 

آی انسانِ به گِل مانده هنوز!

پشت دروازه ی دل مانده هنوز!

 

نکند صرف سفالان بشوی

طعمه ی دشت شغالان بشوی

 

این نه هنگام تنزل باشد

عصر ما عصر تکامل باشد

 

می شودما به خدا برگردیم

وقراراست ! که مابرگردیم

 

****

عصر پایان بشر نزدیک است

صبح انسان چقدَر نزدیک است!

 

صور،دردست ملک آماده

نقش ها درملکوت افتاده

 

این همان مرحله ی پایان است

وخدا منتظر "انسان"  است

 

نکند در دلتان غم باشد

نکند شادی تان کم باشد

 

های! آیینه ی شاهنشاهی

صورتی بهتر ازین می خواهی؟

 

به خدا چشم تو واخواهد شد

دل ماجای خدا خواهد شد...

 

چون خدا در دلِ آدم باشد

می شود چیزِ دگر کم باشد؟!

****

ما جنینیم وپلیدی داریم

جشن میلاد جدیدی داریم

 

بازکن صفحه ی تقویم ات را

 گوش کن سوره ی تکریم ات را

 

عطر گل وقت سحر می بارد

سحر این سوره شنیدن دارد

 

تپش جان جهان گوش کنید!

از رگ گردنتان گوش کنید:

 

ایها الناس! چرا   غم دارید؟

تاخدا هست چه ماتم دارید؟!

 

دنیا قصه ی تکراری نیست

هدف از قصه، گرفتاری نیست

 

آب در چشمه ی معنایی هست

آخرِ قصه خبرهایی هست

 

تا دراین پیله واین پنداری

این چنین نیست که می پنداری

 

عالم پیر،جوانی دارد

عید نوروزِ جهانی دارد

 

دلِ من! آینه راسر زده ای؟

بازشو! باز که چنبر زده ای!

 

سفره کو؟آینه؟ قرآن ؟شب بو؟

عیدشد!...سفره ی نوروزت کو؟

 

خبر فجر به بامت نرسید؟

بوی یوسف به مشامت نرسید؟

 

شک  دراین کوزه ی خالی کردی؟

توهمینی؟! چه خیالی کردی؟

 

چشمه ای هست دراین آبادی

ازچه رو تشنه به خاک افتادی؟

 

آی قحطی زده ها! انسان ها!

یوسفی هست دراین زندان ها...

مهدی مشکات/1394

قسمت دوم این مثنوی در صفحه بعد

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*گرچه بدگفته وبد می بیـــــنم    من به پایان بشــــــــر خوش بینم

پاسخ اینهمه بد "انسان"است    بهترین فلســـفه این برهان است:

گرخدا درگِلِ انســـــــــان بدمید    پس دَمِ آخــــــــــــرِ ما   باید دید !

چون  دم اولِ  ما حــــــق باشد     دم آخــر، همه "یاحق" باشد(!)...

عصـــــــــــــربد جای  تامل دارد     خـــــــــار اگر هست سرِ گُل دارد

ریشه گُل،سرگُل وآخر همه گُل    این جهان گُل شود آخر در کـــــلّ

تنِ پر تیــــــــــــغ، سرِ  گل دارد     باغبان  خوب تحمـــــــــــــّل دارد

                                              قسمت دوم این مثنوی در صفحه ی بعد



ارسال شده در توسط مهدی مشکات(بیاتی)

شب اگر پیش تو قبحی دارد

سحری دارد وصبحی دارد

 

سحری هست! خدا می داند!

خبری هست! خدا می داند!

 

با وجودی که سیاهم ـ سردم

سحری هست که حسّش کردم

 

ایهاالناس! مهیا باشید!

صبحدم خواب مبادا باشید!

 

صبحدم خواب حرام است اَلیوم

کارِ شب نیز تمام است  الیوم

 

زود باشید کمی دیر است این

آخرین رکعتِ تغییر است این

 

این نسیمی ست که ردّ خواهد شد

"عصربد" حبس ابد خواهد شد

 

فرصت خوب شدن ردّ نشود!

حالتان تا به ابد بد نشود!

 

بشتابید! زمان آخر شد!

آه ، گفتم من وقلبم سِرّ شد

 

در دلم سُمّ ستوراست انگار

ضربان های ظهور است انگار

 

امشب آشفته ی گیسو شده ام

زخمیِ گوشه ی ابروشده ام

 

گوش کن! وقتِ کمانی داریم

نه جز این خط ونشانی داریم

 

مابه پایان زمین نزدیکیم

وبه آن صبحِ برین نزدیکیم

 

وقت اندیشه نداری دیگر

تو، به جز ریشه نداری دیگر

 

نوحِ طوفان زده باید باشی

نه به کوه آمده باید باشی

****

عصر"اندیشه" به پایان آمد

صبح شد! "دیده" به میدان آمد

 

صبحدم چشم سیاهت واکن

این جهان آینه دارد ـ "ها" کن!

 

تو،به گیسوی خدا خوابیدی

اندکی خوابِ پریشان دیدی

 

بازکن نرگس خوشبین ات را

پس بزن خنده ی شیرین ات را

 

ای دل ای داغ شقایق دیده

دیده!  ای سرمه ی شب برچیده

 

تازه کن سرمه ی چشمانت را

مژدگانی بده مژگانت را

 

گوشه ی ابروی یار آمده است

خبر چشم خمار آمده است

 

عاکف میکده باید باشی

مستِ مست آمده باید باشی

 

سرِ پیمانه نداری برگرد

دل دیوانه نداری برگرد

 

تازه اول قدمِ این راه است

اولِ اولِ بسم الله است

 

تو و من ، او، همه ـ انشاالله

هرکه دارد سرِ "ما" بسم الله

****

ای خداوندِ احَد!  بد کردیم

مابه دامان توبرمی گردیم

 

آه از جور زمان یا الله

غُرَما شد دلمان یا الله

 

دیگر از تیغ وطلا خسته شدیم

دیگر از غیر تو ما خسته شدیم

 

خسته روح  از سده ها بر گشتیم

مثل  غارت زده ها برگشتیم

 

آدم آن روز که گفتی تو" اَلَست"

مست پیمان شد وپیمانه شکست

 

ما هم آن وارث آدم هستیم

گر شکستیم، زدستت مستیم

 

باز پیمانه تمــنا   داریم

ربنا!  حالِ "ظَلَمنا" داریم

 

تو نبخشی، که ببخشد ما را؟

چه کنی این همه انسان ها را؟

 

ما  تباهیم ـ خودت می دانی

بی پناهیم ـ خودت می دانی

 

از دل هم، همه طرد آمده ایم

کس به کس رحم نکرد آمده ایم

 

تو بفرما ، تو که الرّحمانی

تو که درد همه را می دانی...

 

****

گرچه بد کرده ولی بیداریم

ماشهیدان خدایی داریم

 

چارده قرن، سیه پوشیدیم

اشک حسرت چقدَر جوشیدیم

 

اینک آن صبحِ سپید آمده است

چشم یعقوب به دید آمده است

 

غم مخور گرچه زمین خشکیده

بوی یوسف همه جا پیچیده

 

لشگر آدم اگر خورده شکست

علَمی هست وعلمداری هست

 

آدمِ خســـــــته ! بیا برگردیم

کو  درِ بسته؟ بیا برگردیم        

                                     مهدی مشکات/آذر1393         


ارسال شده در توسط مهدی مشکات(بیاتی)

    بسم الله و لـــــــــلّله

     

    «نمی گویم که درعالم ولیّ نیست

    ولی بالاتر ازسید علی نیست»*

    نشان از آفتاب، این ماه دارد

    ولایت از ولیُّ الله دارد

    دلش کانون هر درد است این مرد
    بقربانش شوم، «مَرد» است این مرد

    دقیقا مثل مولا درد دارد
    هزاران طعنه از نامرد دارد

    نمی فهمی اگر حق در تن کیست
    ببین کفر جهانی دشمن کیست!

    به دامانش ببین گردی ندارد!
    جهان چون او جوانمردی ندارد

    همه زور و زر و تزویر، یکسو
    ســـلیل آیه ی تطهیر، یکسو

    امین دولت و دینار و دین است
    ببین، این یوسف ایران زمین است

    ببین مُهر امامت بر نگینش
    شهادت می دهد نور جبینش
    فلک ماهی چنین مهتر ندارد
    کسی رهبر ازین بهـــــــــــتر ندارد

     

                            «الــــــــــــهی تا ظهور دولت یار »                                                                                                                                                                                                    نیفتد پرچم از دست علمـــــــدار

    .......................................................
    *بیت اول، ازمرحوم استاد عزیزی ست. بقیه فعلا ویرایشی ست.اگر توفیقی شد ادامه می دهم.انشالله

     


ارسال شده در توسط مهدی مشکات(بیاتی)